Δήμος Θεσσαλονίκης

Το αλλοπρόσαλλο της διοίκησης είναι εμφανές από τη σημερινή ημερήσια διάταξη, όπου μας έχουν έρθει για έγκριση περίπου 10 δημοπρατήσεις, και μελέτες κάποιων έργων. Στα προηγούμενα δημοτικά συμβούλια, αυτά ήταν από ένα έως κανένα. Και βέβαια χαίρομαι που έρχονται έργα, αλλά ο τρόπος αυτός να συζητιούνται τόσα πολλά έργα σε μία συνεδρίαση, είναι ότι είτε έρχονται έτσι μαζικά χωρίς κάποια προετοιμασία, είτε έρχονται γιατί δεν θα προλάβουμε να τις συζητήσουμε. Για παράδειγμα για την ανάπλαση της πλατείας στον Άγιο Θεράποντα της Τούμπας από τις 830.000 ευρώ, εντός του 2018 προβλέπεται να απορροφηθούν μόλις 50.000 ευρώ. Στην ουσία δηλ. τίποτα. Έχουμε και το ξεκίνημα της υλοποίησης του δανείου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για την Πλατεία Ελευθερίας. Είναι το μόνο έργο που είχε κάποια ωριμότητα και έρχεται προς υλοποίηση. Η ανάπλαση της πλατείας θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα όμως από αυτά τα οποία θα προσπαθήσει να λύσει. Συγχρόνως συνεχίζεται αυτή η βιομηχανία των αναθέσεων μέσω ΜΚΟ. Ενώ έχουμε μια πλήρη κατάτμηση μιας μεγάλης δωρεάς, από το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, νομίζω ο Δήμος Θεσσαλονίκης είναι ο μόνος που τεμαχίζει μια μεγάλη δωρεά σε τόσα πολλά μικρά έργα, που θα μπορούσε να τα μελετήσει κι εκτελέσει ο Δήμος κι οι Υπηρεσίες του. Και εδώ να προτείνω ένα σημαντικό έργο για τέτοιου είδους χρηματοδότηση: η Πλατεία Αριστοτέλους. Πόσα χρόνια έχει να γίνει μια ανάπλαση στην Αριστοτέλους. Ούτε πάρκινγκ είναι, ούτε άλλες χρήσεις έχει. Είναι το πιο χαρακτηριστικό τοπόσημο της πόλης μας, να αποδεχθούμε έναν μεγάλο αρχιτέκτονα, έναν και μεγάλο προϋπολογισμό και μια διαδικασία πολύ πιο εύκολη από αυτή την οποία θα μπορέσει να ακολουθήσει Δήμος. Να χαιρετίσω βέβαια και ότι σήμερα δεν είχαμε πολλές εγκρίσεις ταξιδιών αντιδημάρχων,  ίσως αυτά πάνε αντιστρόφως ανάλογα με τα έργα. Όταν δεν έχουμε πολλές μετακινήσεις θα έχουμε έργα.