Άρθρα

Ευκαιρία συναίνεσης ή διοικητικό χάος;

Ευκαιρία συναίνεσης ή διοικητικό χάος;
Fri, 20 Jul 2018 10:05:57 +0000

Κυβερνησιμότητα ή αντιπροσωπευτικότητα; Εκεί οδηγήθηκε εντέχνως η συζήτηση, γιατί ο συγκεκριμένος νόμος κρύβει πολλά «μικρά μυστικά» τα οποία χρίζουν συζήτησης. Και γιατί όλες οι παθογένειες της τοπικής αυτοδιοίκησης, τελικά θα περιμένουν τον… «Κλεισθένη 2»! Το βασικό πνεύμα του νόμου παρέχει μια ωραία πλατφόρμα θεωρητικής αντιπαράθεσης για το ζήτημα της συναίνεσης και τη δημοκρατικότητα που αποπνέει η ενίσχυση των μειοψηφιών. Η εύκολη απάντηση είναι ότι η επίτευξη συναίνεσης, σύγκλισης και συνεργασίας ανάμεσα στις παρατάξεις που μετέχουν στα όργανα διοίκησης θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο εδώ και πολλές δεκαετίες. Ας προσγειωθούμε όμως στην Ελληνική πραγματικότητα και ας φανταστούμε, σε ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, με εκπροσώπους 10, μπορεί και παραπάνω, διαφορετικών παρατάξεων.

  • Ποια θα είναι η συγκολλητική ουσία μιας διοίκησης; Ο εκλεγμένος δήμαρχος και η… διάθεση των αποτυχόντων υποψηφίων δημάρχων για συνεργασία;
  • Πώς μπορεί μια Δημοτική Αρχή να πάρει αποφάσεις, όταν ρυθμιστής των δημοτικών συμβουλίων θα είναι οι μειοψηφίες, προερχόμενες από διαφορετικά ιδεολογικά ρεύματα, οι οποίες θα διαφωνούν επι της αρχής πολλών ζητημάτων;
  • Ποιος θα είναι εν τέλει ο ρόλος μιας πλειοψηφικής , μόνο κατ’ όνομα, Δημοτικής Αρχής, την οποία θεωρητικά εκφράζει ο εκλεγμένος Δήμαρχος;
  • Ποιο πρόγραμμα θα κληθεί να εφαρμόσει τελικά ο Δήμαρχος; Αυτό της παράταξης του ή αυτό που θα «συναποφασίσουν» οι μετεκλογικοί εταίροι;

Στην Ελλάδα του εκλογικού αμοραλισμού και των ανίερων συμμαχιών, φοβάμαι ότι οι υποψήφιοι δήμαρχοι θα πουλήσουν την ψυχή τους στο διάβολο, προκειμένου αφενός να εκλεγούν και αφετέρου για να μπορέσουν να διοικήσουν.  Μπορεί να υπογραφούν και… προσύμφωνα στις τζογαδόρικες βραδιές μεταξύ των 2 Κυριακών των εκλογών! Ήδη βλέπω δημοτικά συμβούλια, με ατέρμονες τοποθετήσεις και ανούσιους διαξιφισμούς, για το πολιτικό φαίνεσθαι και τη μιντιακή προβολή, στα οποία εν τέλει οι αποφάσεις θα παίρνονται πίσω από κλειστές πόρτες, με λογικές δούναι και λαβείν. Και όποτε αυτό δε γίνεται εφικτό, τότε απλά… δε θα υπάρχουν αποφάσεις. Και όλα αυτά για την εξασφάλιση της συμμετοχής στη διοίκηση κάποιας μειοψηφίας. Υπερ αδυνάτου δηλ. ο λόγος. Και ο καθένας αντιλαμβάνεται ποιος είναι ο… αδύνατος εν προκειμένω. Κυρίες και κύριοι, η μοναδική διοικητική σταθερά στη μεταπολίτευση, η τοπική αυτοδιοίκηση, είναι πλέον παρελθόν!

Έντυπο "Έθνος", Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Σχόλια