Άρθρα

Του Κωνσταντίνου Ζέρβα*, kzervas@otenet.gr

Η ιστορία καταπίνει την κάθε ώρα, το κάθε λεπτό που ζούμε. Ο χρόνος πλέον είναι βαρύς κι επίπονος. Η ατμόσφαιρα έχει μια απίστευτη ένταση.

Σήμερα έχουμε μια κοινωνία εξαντλημένη από την πολυετή προσπάθεια, από τη βαρβαρότητα των μέτρων, από τα λάθη και τις αδικίες, από την ατολμία των αλλαγών.

Σήμερα ο καθένας ζει με την αγωνία της επιβίωσης. Συγχρόνως μ’ ένα αίσθημα ταπείνωσης.

Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε δυσεπίλυτα προβλήματα σ’ ένα σύνθετο πλέγμα διεθνοποίησης της οικονομίας και της κοινωνίας. Των δυνατοτήτων αλλά και των αναγκών της.

Σήμερα αυτοί που χειρίζονται την κρίση (εντός κι εκτός της χώρας) ελέγχονται για τη νομιμοποίηση, τις προθέσεις, αλλά εντέλει και τις ικανότητες τους.

Σήμερα φαίνεται να έχει σταματήσει ο διάλογος, η συνεννόηση, η διαπραγμάτευση. Ο καθένας κατέχει τη δική του αλήθεια και στήνει ιδεολογικά οδοφράγματα. Και απέναντι δε βρίσκονται πλέον εταίροι και συμπολίτες αλλά αντίπαλοι.

Και έτσι ερχόμαστε και πάλι μπροστά στον κακό μας εαυτό. Ζούμε μέρες του 1944; Οι διεθνείς ισορροπίες ήταν και τότε δεδομένες (άδικες ή δίκαιες), το έθνος καταπονημένο αλλά και βαθιά διχασμένο. Η συνεννόηση ανύπαρκτη. Και ήρθε ο πόλεμος μέσα στις πόλεις, τις γειτονιές, τις παρέες. Πολλές δεκαετίες χρειάσθηκε να περάσουν για να κλείσουν οι πληγές. Αν έκλεισαν για όλους!

Αυτές τις δύσκολες ώρες η διασπορά της διχόνοιας και η καλλιέργεια του διχασμού είναι η μεγαλύτερη απειλή. Μεγαλύτερη και από την οικονομική δυσπραγία.

Δεν είναι ήττα να παραδέχεσαι τα λάθη και τις αδυναμίες σου. Δεν είναι λύση η απομόνωση. Οι αρετές και οι επιτυχίες μας πάντα προέκυπταν μέσα από τη συνεργασία, μέσα σε περιβάλλον προκλήσεων αλλά και ελεύθερης σκέψης και διακίνησης.

Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες οφείλουμε να μείνουμε ενωμένοι και να παλέψουμε όλοι μαζί για ένα καλύτερο αύριο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να συνεχίζει να διχάζει, να ματώνει μια κοινωνία που μοχθεί, που είναι απελπισμένη, που φοβάται. Την ύστατη ώρα οφείλουμε όλοι να αναλογιστούμε αν έχουμε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες για να αποτρέψουμε την ολοκληρωτική καταστροφή, την οριστική πτώση. Αυτή που θα καταδικάσει την πατρίδα μας και τους Έλληνες για δεκαετίες.

Ζητείται λογική. Ζητείται σύνεση και ψύχραιμη σκέψη. Ζητείται σθένος και αποφασιστικότητα. Ζητείται θάρρος και αξιοπρέπεια. Ζητείται ελπίς.

Υπάρχουν άραγε περιθώρια για να μη χάσουμε κάθε ελπίδα; Ελπίζω ναι. Το ξέρω; Όχι. Σήμερα δεν κρίνεται πως θα είναι η επόμενη μέρα. Σήμερα κρίνεται αν θα υπάρχει επόμενη μέρα. Για όλους μας. 

Ελπίζω σήμερα να γράψουμε ιστορία αντάξια σ’ όσους καυχώνται που είναι παλαιόθεν Έλληνες.

* Ο Κωνσταντίνος Ζέρβας είναι Πολιτικός Μηχανικός και Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης