Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στο περιοδικό GLOW

Συνέντευξη στο περιοδικό GLOW
Thu, 04 Nov 2010 11:27:44 +0000

- Τι σας προκαλεί δημιουργικά στην ενασχόλησή σας με τα κοινά;  Η Θεσσαλονίκη αλλάζει πρόσωπο –μαζί και οι πολίτες της. Το τέλμα, που είναι φανερό στην οικονομική και εμπορική δραστηριότητα, επεκτείνεται σε όλη τη ζωή της πόλης: Πλήρης η εγκατάλειψη ολόκληρων γειτονιών που γκετοποιούνται, παντελής η απουσία κοινωνικών υποδομών (σχολεία, ιατρεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, ΚΑΠΗ), πλημμελής καθαριότητα, ελάχιστο πράσινο και χώροι άθλησης, ενώ οι εργαζόμενοι και οι υπηρεσίες του Δήμου υποβαθμίζονται και απαξιώνονται. Αυτές οι εκλογές έχουν ιδιαίτερη και καθοριστική σημασία. Γίνονται κάτω από συνθήκες οικονομικής κρίσης ενώ ταυτόχρονα επαναπροσδιορίζεται ο ρόλος της πόλης στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Αν δεν δράσουμε ο κατήφορος θα συνεχιστεί. - Η αισθητική πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη δουλειά σας, εκτός της τεχνικής που πρέπει να παρουσιάζει; Η αισθητική πρέπει να βρίσκεται παντού. Στην καθημερινή μου κίνηση και συμπεριφορά. Δεν μπορεί να λείπει από την άσκηση της πολιτικής και τη διαχείριση της εξουσίας! - Μπορείτε να μας πείτε τις εξελίξεις από το Μετρό Θεσσαλονίκης, καθώς είστε μέλος του Δ.Σ. της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.; Πότε περιμένουμε την ολοκλήρωση του μέσου που θα αλλάξει την καθημερινότητά μας;  Η σύμβαση υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2006 και η ολοκλήρωση του καθοριζόταν τον Οκτώβριο του 2012. Σήμερα όμως αντί να έχει κατασκευασθεί περί το 70% του έργου όπως προβλεπόταν, έχει ολοκληρωθεί μόλις το 20%! Η καθυστέρηση αυτή έχει βαρύ κόστος για την πόλη. Βελτιώσαμε το ρυθμό αλλά έχουμε ακόμη πολύ δρόμο. Η επιτάχυνση και ολοκλήρωση των εργασιών πρέπει να αποτελέσει την απόλυτη προτεραιότητα όλων των υπευθύνων. Ολοι οι πολίτες της Θεσσαλονίκης πρέπει να είμαστε επιβλέποντες! Το 2014 -15 είναι –πιστεύω- ένας ρεαλιστικός χρονικός ορίζοντας. - Υπάρχει κάποιο κτίριο/κατασκευή που θαυμάζετε ιδιαίτερα στην πόλη;  Το Βυζαντινό Μουσείο, νομίζω πως είναι ένα κτίριο για το οποίο αξίζει να καμαρώνουμε. Είναι ευτύχημα που βρίσκεται στην πόλη μας το έργο αυτό του Κυριάκου Κρόκου, το οποίο όμως συνθλίβεται ανάμεσα στο «Βελίδειο» και στο νεότευκτο Δημαρχιακό Μέγαρο. Στρέφω αλλού το βλέμμα μου όταν περνώ από μπροστά τους! - Τι πρέπει να παρουσιάζει οπωσδήποτε η ιδανική αστική κατασκευή;  Ένταξη στο χώρο, λειτουργικότητα και αισθητική. - Πώς βρίσκετε τη Θεσσαλονίκη από άποψη αρχιτεκτονικής και ρυμοτομίας; Πώς μια τόσο όμορφη πόλη είναι τόσο άσχημα χτισμένη;  Από τα σχέδια και το όραμα του Εμπράρ, περάσαμε στην εποχή της αντιπαροχής. Η «όμορφη Θεσσαλονίκη» του Βασίλη Τσιτσάνη βρίσκεται πια στις κιτρινισμένες καρτ ποστάλ και φωτογραφίες! Στην πλειοψηφία τους, οι νέες κατασκευές που πήραν τη θέση κομψών κτιρίων -στην περιοχή της Βας. Όλγας για παράδειγμα– έσπευδαν να απαντήσουν κυρίως στην ανάγκη στέγασης ενός πληθυσμού που μεγάλωνε σταθερά, χωρίς πολλές φιλοδοξίες ως προς την αισθητική. Πολλοί επωφελήθηκαν από αυτό αλλά όλοι υποφέρουμε σήμερα! - Γνωρίζω ότι είστε μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλων της ΚΟΘ. Ποια είναι η σχέση σας με τη μουσική και τι σας προσφέρει η ενασχόλησή μαζί της;  Δεν είμαι μουσικός. Είμαι μουσικόφιλος, όπως η πλειοψηφία των συνεργατών στο Σύλλογο. Με πολύ κέφι διοργανώνουμε εκδηλώσεις στο χώρο της κλασσικής κι έντεχνης μουσικής. Απολαμβάνω τη μαγεία της μουσικής, το χάρισμα των μουσικών αλλά και την απόλαυση στο βλέμμα των ακροατών στο τέλος κάθε μουσικής εκδήλωσης. - Σε τι βαθμό έχει πλήξει η κρίση το επάγγελμά σας;  Ο κλάδος των μηχανικών και των κατασκευών υφίσταται την οικονομική κρίση από τα τέλη του 2008. Ωστόσο, θεωρώ πως οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου έχουν υποχρέωση να αντέξουν, να συνεχίσουν να παράγουν ιδέες, οι οποίες θα μπορέσουν να υλοποιηθούν σε μια ευνοϊκότερη χρονική συγκυρία. Δεν πρέπει να πάνε χαμένες. Το στοίχημα, είναι να μην παραιτηθούμε της φαντασίας και της δημιουργικότητάς μας, στο όνομα της κρίσης. - Τι σας κάνει να σηκώνεστε από την πολυθρόνα για τα προβλήματα της πόλης, τη στιγμή που οι περισσότεροι παρακολουθούν αμέτοχοι, έχοντας μόνο μια επικριτική διάθεση;  Η πορεία της πόλης πρέπει να αλλάξει. Σήμερα έχει τεράστια σημασία η αλληλεγγύη στους συμπολίτες μας. Δεν υπάρχουν υποδομές για τα παιδιά μας και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Δεν υπάρχει βδομάδα που να μη διαβάζουμε για ναρκωτικά έξω από σχολεία και σοβάδες που πέφτουν από ταβάνια στα κεφάλια των μαθητών. Οι έμποροι ζουν με το παραεμπόριο στην πόρτα τους, και οι πολίτες με το αίσθημα ανασφάλειας. Χρειάζονται περισσότερα για να σηκωθείς από την καρέκλα; Υπάρχει ένα καθολικό κίνημα για αλλαγή. Χρειάζονται νέοι άνθρωποι με νέες ιδέες. - Η συγκεκριμένη συνεργασία για το Δήμο πώς προέκυψε και τι περιμένετε από αυτήν για το αύριο της πόλης;  Έχω κουραστεί από την γκρίνια και την ενδοσκόπηση που στοιχειώνει την πόλη. Θεωρώ πως είναι καιρός να σταματήσουμε την καταγραφή των προβλημάτων, και να σηκώσουμε τα μανίκια. Να δημιουργηθούν πυρήνες σε επίπεδο γειτονιάς και διαμερίσματος που θα προωθούν λύσεις σε συνεργασία με ειδικούς και δημοτικούς άρχοντες. Ο Γιάννης Μπουτάρης έχει τη γνώση και την εμπειρία. Γνωρίζει τα προβλήματα και θέλει να τ’ αλλάξει. Θέλουμε, σε άμεση συνεργασία με όλους τους πολίτες, να φυσήξει «ανάσα ζωής». Να γίνουν παρελθόν το τέλμα και η εγκατάλειψη. Αύριο η πόλη δε θα βρίσκεται σε συνθήκες ασφυξίας. - Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που εσείς θα αλλάζατε στην πόλη;  Θα άλλαζα την ασχήμια που ακυρώνει ίσως το πιο όμορφο στοιχείο της, το θαλάσσιο μέτωπο με την εικόνα του Ολύμπου. Λιγότερα παρκαρισμένα ΙΧ. Θα ήθελα βάρκες στην παλιά παραλία. Θα άλλαζα τα παγκάκια και την άσφαλτο στην πλατεία Αριστοτέλους. Θα ήθελα να μπορούσα ν απολαύσω έναν ανέμελο περίπατο από την πλατεία Ναυαρίνου ως τη Ροτόντα. Να βλέπω λιγότερα τραπεζοκαθίσματα, ομπρέλες, ευρηματικές προσωρινές κατασκευές, και λαθραία προϊόντα έτοιμα να τυλιχθούν στο σεντόνι και να πωληθούν 50 μέτρα παρακάτω. Αλλά και για την περιοχή της Τούμπας -που ελπίζω να εκπροσωπώ- θα έφτιαχνα ανοιχτά γήπεδα όπου θα παίζουν τα παιδιά της γειτονιάς Να χαρούμε το νέο Κούδα και όχι τους μισθοφόρους από τη Λατ. Αμερική. Θα ήθελα να δω ένα θέατρο, έναν κινηματογράφο. Θέλω να δω σχολεία, όπου να μη στοιβάζονται μαθητές, σε διπλοβάρδιες. Λίγο πράσινο παραπάνω και αρκετές πλάκες πεζοδρομίου λιγότερες. Ελπίζω και με τη δική μου συμβολή, όλα αυτά να αλλάξουν. - Ποιο είναι η φιλοσοφία σας για τη ζωή;  Μην αφήνεις τίποτε για αύριο. Μπορεί να είναι αργά!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ