Άρθρα

Άρθρο για τις πολιτικές εξελίξεις στον σημερινό κυριακάτικο Αγγελιοφόρο (13/5/2012) ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΕΡΒΑ* kzervas@otenet.gr Τελικά, ο ελληνικός λαός ψήφισε με βάση το θυμικό. Ο Ελληνας ψηφοφόρος απασφάλισε και άρχισε να τιμωρεί δεξιά - αριστερά, ενώ εμπιστεύτηκε διαφορετικές δυνάμεις διαφορετικών χρωμάτων, χωρίς να σκεφθεί την επόμενη μέρα. Και αυτή η επόμενη μέρα βρήκε πολιτικά πλουσιότερους πολιτικούς και παρατάξεις που δεν το ανέμεναν, που ίσως δεν το άξιζαν! Αυτό είναι απόλυτα προφανές από τις πρώτες κιόλας δηλώσεις και ενέργειες. Τα προβλήματα όμως βρίσκονται μπροστά και δίπλα μας και δεν έχουν υπομονή. Ο κατακερματισμός της Δεξιάς, η εμφάνιση της Ακροδεξιάς, η μη ενίσχυση της παραδοσιακής κομμουνιστικής Αριστεράς, η ενίσχυση μιας ετερόκλητης Αριστεράς χωρίς ταυτότητα, το φάσμα της συρρίκνωσης της μεγάλης κεντροαριστεράς παράταξης ως μιας νέας Ενωσης Κέντρου, η μη παρουσία κομμάτων με σταθερή πορεία και θέση στην Ευρώπη -όπως η Ευρωπαϊκή Φιλελεύθερη Κεντροδεξιά ή το κόμμα των Πρασίνων- περιγράφουν ένα πολιτικό τοπίο χωρίς καμία προοπτική. Ολα αυτά δίνουν την εικόνα μιας κοινωνίας όχι μόνο σε θυμό και απογοήτευση αλλά και σε κρίση συνείδησης και εν τέλει, σε παρακμή. Απαραίτητη είναι μια ριζική αλλαγή των δομών της δημοκρατίας μας. Μια σαρωτική συνταγματική αναθεώρηση όλων των δομών, με διαχωρισμό εκτελεστικής - νομοθετικής εξουσίας, εξυγίανση της δικαστικής εξουσίας, ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης, αναλογικότερο και πιο αντιπροσωπευτικό εκλογικό νόμο, κράτος δικαίου. Η Ελλάδα χρειάζεται μια κυβέρνηση όχι μόνο συνοχής αλλά και συνέχειας, μια κυβέρνηση μακράς και συνεπούς πνοής. Χρειάζεται θεσμικά κόμματα, συνειδητοποιημένους ηγέτες και εκπροσώπους οι οποίοι προέρχονται από την κοινωνία και δεν είναι προϊόντα του κομματικού συστήματος. Αντιθέτως, όμως, και σε αυτές τις κρίσιμες εκλογές, τα κόμματα ανέδειξαν ξανά παλαιό υλικό και αστέρες της τηλεόρασης. Η ανάγκη ενός καινούργιου 1909 ή 1974 είναι προφανής. Και τα δύο όμως προέκυψαν ως λύτρωση εθνικών κρίσεων. Ελπίζω αυτήν τη φορά να φτάσουμε στο ίδιο αποτέλεσμα, αποφεύγοντας τις τραγωδίες. Και στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις υπήρξαν εκείνες οι υγιείς κοινωνικές δυνάμεις που ώθησαν προς την αλλαγή αυτή. Υπήρξαν και εμπνευσμένες πολιτικές προσωπικότητες, ανάλογες των οποίων είναι όμως αμφίβολο εάν σήμερα υπάρχουν. Οι πολιτικοί ηγέτες -πλην ελάχιστων εξαιρέσεων- αποτελούν προϊόντα συγκεκριμένης κομματικής διαδικασίας, η οποία γεννοβολά και ανακυκλώνει επαγγελματίες πολιτικούς και υπουργούς, προέδρους ή πρωθυπουργούς εν αναμονή. Και το χαμηλό πολιτικό ανάστημα των περισσοτέρων είναι απόλυτα εμφανές στην περίοδο αυτήν της κρίσης. Η λύση, σε αντίθεση με τις δύο προηγούμενες πολιτικές αναγεννήσεις δεν μπορεί και δεν πρέπει να έλθει με τη βία και την ήττα. Θα πρέπει μέσω δημοκρατικών διαδικασιών ο λαός να επιβάλει τις σωστές λύσεις. Οι πολίτες να τιμωρήσουν αλλά και να σκεφθούν ότι η επόμενη μέρα θα πρέπει να είναι μέρα δημιουργίας. Οφείλουμε να ενώσουμε δυνάμεις και να δρομολογήσουμε αυτές τις αλλαγές.   *Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΕΡΒΑΣ είναι αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων δήμου Θεσσαλονίκης