Άρθρα

Άρθρο στον κυριακάτικο Αγγελιοφόρο (08/07/2012) Πώς τα καταφέραμε τελικά; Τώρα που η Ευρώπη φαίνεται ότι αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα και τις λάθος συνταγές, παίρνοντας μαθήματα και από τη δική μας μνημονιακή ταλαιπωρία. Τώρα που πια στην παρέα των ασθενών είναι όλη η νότια πλευρά της Ευρωζώνης. Τώρα που η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία στο πρόσωπο του Φρανσουά Ολάντ αρχίζει να αρθρώνει ένα όραμα ευρωπαϊκής ενοποίησης με κοινωνική ευαισθησία και ισόρροπη ανάπτυξη. Και που στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην καρδιά του καπιταλισμού, φαίνεται ότι υπάρχει παρόμοιος πολιτικός προσανατολισμός. Τώρα που όλοι πλην... Γερμανών αντιλαμβάνονται ότι η συνθήκη του Μάαστριχτ δεν είναι γραμμένη στο βράχο και ότι οι πολιτικές δε στήνονται μόνο πάνω στη δημοσιονομική πειθαρχία και αρχίζουν να αναζητούν ισοδύναμα κοινωνικά αποδεκτά και πολιτικές κοινωνικής ισορροπίας... …εμείς φαίνεται ότι γλείφουμε τις πληγές μας στέλνοντας στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες προσωπικό ασφαλείας με επικεφαλής έναν γέροντα πολιτικό. Και συγχρόνως στο εσωτερικό προσπαθούμε ακόμη να συμφωνήσουμε για το πλαίσιο συνεννόησης και τις ελάχιστες κοινά αποδεκτές πολιτικές. Μετά από μια διετία συνταρακτικών αλλαγών και καταστροφών για την ελληνική κοινωνία και την ίδια τη χώρα, θα περίμενε κανείς ότι ο πολιτικός κόσμος θα είχε εντοπίσει τα βασικά προβλήματα και θα είχε συναινέσει στις αυτονόητες πρωτοβουλίες για τη θεραπεία και την ανάκαμψη. Θα είχαμε αναδείξει τις προτεραιότητες για διαρθρωτικές αλλαγές, για αποτελεσματικότερο κράτος και για ανάπτυξη. Αντί αυτού διαπιστώνουμε εσωστρέφεια και διστακτικότητα στην ανάδειξη και επίλυση των προβλημάτων. Στην ανάδειξη και στην επιλογή αυτών που θα κληθούν να διοικήσουν και να διαχειρισθούν. Μετά τη γενναία απόφαση των τριών κομμάτων να δώσουν τη μάχη της διάσωσης στο ευρώ και στην Ευρώπη, θα περιμέναμε η νέα κυβέρνηση να στελεχωθεί με ό,τι καλύτερο διαθέτουν τα κόμματα αυτά. Περιμέναμε να δούμε πρόσωπα αναμφισβήτητης επάρκειας και διαχειριστικής ικανότητας. Δυστυχώς όμως περίσσεψαν τα κομματικά στελέχη («έτοιμα από καιρό» για υπουργοποίηση), οι καραμπόλες και οι ισορροπίες. Η καλύτερη και πιο ελπιδοφόρα επιλογή στη στελέχωση του κυβερνητικού σχήματος, στο πιο κρίσιμο πόστο, προήλθε ευτυχώς από… ατυχία! Ο Γιάννης Στουρνάρας βρέθηκε στο τιμόνι της οικονομικής πολιτικής από καραμπόλα και μετά από ιατρικές γνωματεύσεις. Ο τεχνοκράτης αλλά έμπειρος από άσκηση πολιτικής και ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις βρέθηκε επιτέλους επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης. Θα περιμέναμε να αποτελεί πρώτη επιλογή και να είναι μέλος μιας πολυάριθμης ομάδας αντίστοιχων στελεχών στην κυβέρνηση. Στελεχών που έχουν αποδείξει τις ικανότητές τους στην πράξη και δε στηρίζονται σε κάποια κομματική επετηρίδα. Και τα οποία θα μπορούσαν να βελτιώσουν την αξιοπιστία της χώρας μας στο ευρωπαϊκό περιβάλλον και να τονώσουν την εθνική αυτοπεποίθηση. Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, πάλι τους άλλους να αποφασίσουν για εμάς. Ας μην επιλέξουμε τη συμπεριφορά ενός ανάδελφου και αυτοκαταστροφικού λαού. Βρισκόμαστε πλέον σ' ένα διεθνές περιβάλλον που φαίνεται να κατανοεί την κατάστασή μας καλύτερα, που ανιχνεύει τους δρόμους της ανάκαμψης με σεβασμό στις ιδιαιτερότητές μας και που θεωρεί ότι στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι απαραίτητη η συμμετοχή μας. Χρειάζεται όμως να αγωνισθούμε σκληρά για να τα καταφέρουμε. Και σ' αυτή τη μάχη ας παρατάξουμε τις καλύτερές μας δυνάμεις. ΠΗΓΗ: www.agelioforos.gr