Άρθρα

Άρθρο στον κυριακάτικο Αγγελιοφόρο (2972012) «Ενας Ισπανός οδηγός με ιταλικό όχημα και Ελληνα σχεδιαστή κέρδισαν τη Γερμανία». Αυτήν την κορυφαία ατάκα είπε ο Φερνάντο Αλόνσο, πρωταθλητής οδηγός της Formula 1, μπροστά σε εκατοντάδες δημοσιογράφους αλλά και δισεκατομμύρια τηλεθεατών σε όλη την υδρόγειο. Και μας έκανε να θυμηθούμε μες στην εθνική μας μοναξιά και κατάθλιψη, ότι οι Ελληνες δεν είμαστε ούτε pigs ούτε μαύρα πρόβατα: η ιταλική Φεράρι που οδηγεί ο Ισπανός πιλότος και κερδίζει έναν αγώνα κορυφαίας τεχνολογίας και υψηλού ανταγωνισμού είναι σχεδιασμένη από έναν Ελληνα, τον Νικόλα Τομπάζη! Πραγματικά, δεν υπάρχει μεγάλη εταιρία στο εξωτερικό στην οποία να μη βρίσκεις κάποιο υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος με ελληνική καταγωγή. Δεν υπάρχει ακαδημαϊκό ίδρυμα στο εξωτερικό που να μη διαθέτει κάποιον Ελληνα μεταξύ των κορυφαίων καθηγητών και ερευνητών. Η ελληνική μουσική ακούγεται ή διασκευάζεται παντού. Αν προσέξετε τους συντελεστές σε μια χολιγουντιανή ταινία, όλο και κάποιο ελληνικότατο επίθετο θα ανακαλύψετε (στο ellines.com θα γνωρίσετε πολλούς από αυτούς). Και αναφερόμαστε προφανώς στους σύγχρονους συμπατριώτες μας και όχι στους «αρχαίους ημών προγόνους» και στα χρόνια της ελληνικής ακμής. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί έξω πάμε καλά, ενώ στη χώρα μας σχεδόν καμιά υγιής δύναμη δεν επικρατεί και οι άξιοι είναι παρίες; Προφανώς εκεί ευνοεί η καλή οργάνωση των κοινωνιών με κριτήρια αξιοκρατικά, όπου η αξιολόγηση σχετικά με την αποδοτικότητα είναι διαρκής και αντικειμενική. Κάτι δηλαδή που λείπει σχεδόν παντελώς στη χώρα μας, όπου κυριαρχεί η ευνοιοκρατία. Το ΑΣΕΠ, κορυφαίο δημιούργημα μιας αξιοκρατικής προσπάθειας προσλήψεων στο δημόσιο, φτιάχτηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και πολεμήθηκε όσο κανένας άλλος θεσμός, με αποτέλεσμα να καταντά πλέον συχνά τροχοπέδη ανάπτυξης (εκατοντάδες θέσεις εργασίας χάνονται λόγω των αργών ρυθμών του ΑΣΕΠ). Ενας τέτοιος θεσμός αντίκειτο στο πελατειακό κράτος και τη στελέχωση του Δημοσίου. Του Δημοσίου που αποτελεί βέβαια το όνειρο για κάθε ελληνική οικογένεια, προκειμένου να βρει εργασιακό καταφύγιο, «εξασφαλισμένες» και «άνετες» συνθήκες εργασίας. Δυστυχώς, ακόμη και τώρα που η χώρα κρέμεται στον γκρεμό, υπάρχει διαρκές έλλειμμα αξιολόγησης και αξιοκρατίας. Να λοιπόν ένα σημαντικός λόγος που οι ικανοί στην Ελλάδα συνθλίβονται και τα ταλέντα εξοστρακίζονται. Και έχει δημιουργηθεί ένα νέο μεγάλο κύμα μετανάστευσης. Παρόλ' αυτά, είναι λάθος να βλέπουμε μπροστά μας μόνο χαμένες ελπίδες. Υπάρχει και η θετική πλευρά των πραγμάτων. Το έθνος μας γεννά το καινούριο και το ικανό. Η πλευρά που ξεπερνά και νικά στην πράξη όλες τις παθογένειες του «οργανωμένου» κράτους μας, δίνοντας το παράδειγμα ότι ούτε η κρίση αλλά ούτε οι αντιπαραγωγικές δομές μπορούν να καταβάλλουν τις αρετές και τις ικανότητές μας. Υπάρχουν, λοιπόν, ακόμη Ελληνες που σκέφτονται και δρουν, που καινοτομούν, που προσπαθούν με τις δικές τους δυνάμεις να σταθούν όρθιοι και να κουβαλήσουν την ανάπτυξη αλλά και τη χαμένη μας περηφάνια μέσα στην κρίση. Και τα καταφέρνουν! Ιστοσελίδες όπως οι tedxthessaloniki.com και 2020ellada.gr μάς φέρνουν κοντά σε τέτοιες πρωτοβουλίες. Καλό είναι μέσα στη μαυρίλα της κρίσης, όταν βλέπουμε φως, να αφήνουμε το βλέμμα εκεί. Κάτι θα κερδίσουμε από τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Εκεί πρέπει να πιστέψουμε και να επενδύσουμε!