Άρθρα

Το άρθρο στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής (21/10/2012) Πώς θα θέλαμε άραγε να θυμούνται τις μέρες του 2012 οι κάτοικοι αυτής της πόλης, όταν θα γιορτάζουν τα 200 χρόνια από την απελευθέρωσή της; Ποιο θα είναι το στίγμα των δικών μας χρόνων στη μακρόχρονη Ιστορία των 24 αιώνων ζωής της πόλης μας; Οπως εμείς ανακαλούμε το όραμα του Ελ. Βενιζέλου, τα ανδραγαθήματα σπουδαίων ανδρών σαν τον Π. Μελά, δημιουργούς σαν τον Β. Τσιτσάνη, διανοητές σαν τον Μ. Ανδρόνικο και τον Μ. Αναγνωστάκη, μέρες νίκης και δημιουργίας με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη, επιτυχίες που οδήγησαν στην ένωση με τον εθνικό κορμό και ενίσχυσαν το νεοελληνικό κράτος, ποιο θα είναι το αντίστοιχο καθρέφτισμα των δικών μας ημερών; Για ποιους λόγους θα επιθυμούσαμε να μας μνημονεύουν και ποιες εικόνες θα θέλαμε να δείχνουν τα μέσα ενημέρωσης 100 χρόνια μετά; Το 2112 θα διαθέτει η πόλη όλα τα απαραίτητα δίκτυα υποδομών; Θα είναι το μετρό το βασικό μέσο μετακίνησης; Το λιμάνι της θα είναι γεμάτο όπως ήταν το 1912; Θα έχουμε μεγάλη επιλογή από πτήσεις σε πολλούς διεθνείς προορισμούς; Θα πηγαίνουν γρήγορα τρένα σε όλα τα περίχωρα; Πώς θα έχει αναπτυχθεί η πόλη και με πόσο πράσινο; Θα κολυμπούμε σ' έναν καθαρό Θερμαϊκό το καλοκαίρι (που ίσως τότε διαρκεί 6 μήνες); Θα κάνουμε την κυριακάτικη βόλτα μας στο μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο; Τα πανεπιστήμιά της θα είναι σφριγηλά και θα τα επιλέγουν οι καλύτεροι (φοιτητές και δάσκαλοι) από όλη την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη; Θα είναι η πόλη των συνεδρίων και της διακίνησης των ιδεών, η πρωτεύουσα της γνώσης και του πολιτισμού; Θα κυκλοφορούν πολλά τοπικά έντυπα και μέσα ενημέρωσης με αναγνωσιμότητα και αξιοπιστία; Θα γεμίζουν τα (νέα και σύγχρονα) γήπεδα τα Σαββατοκύριακα στους ελληνικούς και μεσοβδόμαδα στους ευρωπαϊκούς αγώνες από τις ομάδες μας που θα πρωταγωνιστούν και θα μας κάνουν περήφανους; Θα εξακολουθεί η Τσιμισκή να δίνει την εικόνα μια πλούσιας μεγαλούπολης; Θα είναι η πόλη κόμβος διακίνησης ιδεών, αγαθών και οικονομικού πλούτου, με οργάνωση και κοινωνική αλληλεγγύη; Θα έχουμε μια ανεκτική και όχι φοβική κι εσωστρεφή κοινωνία; Και ποιες ηγετικές μορφές, σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο, θα είναι υπεύθυνες για όλα αυτά; Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν σήμερα για να μη θυμούνται οι πολίτες του αύριο μόνο το 1912, αλλά να μνημονεύουν και το 2012; Δεν μπορεί να είμαστε μια γενιά χαμένη, που θα αφήσει κενές τις σελίδες της Ιστορίας. Οφείλουμε να συγκροτήσουμε και υλοποιήσουμε ένα όραμα για τη Θεσσαλονίκη των επόμενων 100 χρόνων. Με θετική σκέψη, εξωστρέφεια, συστηματική δουλειά και ενεργό συμμετοχή, στη βάση της αμοιβαιότητας και συνευθύνης, η σημερινή κρίση μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία για την πόλη και για τους πολίτες της. Η οικονομική ευμάρεια είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, ωστόσο η δημιουργία ποτέ δεν εξαρτήθηκε από αυτήν. Ούτε η οικολογική συνείδηση, ούτε η πολεοδομική τάξη, ούτε η αστική αισθητική και συμπεριφορά. «Ο πολιτικός πρέπει να έχη το χάρισμα να βλέπη πολύ πρωτύτερα αφ' όσον βλέπουν οι άλλοι. Αν δεν έχη το χάρισμα τούτο, είναι αδύνατον να μην οδηγήσει την πατρίδα αυτού εις συμφοράς και καταστροφή», είπε ο Ελ. Βενιζέλος, που συνέδεσε το εθνικό όραμά του με τη Θεσσαλονίκη. Αυτές οι επιλογές πρέπει λοιπόν να επικρατήσουν για να γιορτάσει η πόλη μας με δόξα και περηφάνια τα 200 χρόνια της απελευθέρωσής της σε μια ιστορική συνέχεια ακμής και όχι παρακμής.