Άρθρα

Το άρθρο μου στον κυριακάτικο Αγγελιοφόρο (30/12/2012) Πριν από 3 χρόνια, τέτοιες μέρες, είχαμε μόλις αντιληφθεί ότι τα «λεφτά υπάρχουν» μόνο στα χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Το πολιτικό σύστημα και η κοινωνία άρχισαν να μπαίνουν σε μια πρωτόγνωρη δίνη οικονομικής κρίσης με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο πολιτικός χρόνος βάρυνε απίστευτα. Αλλαξαν τέσσερις πρωθυπουργοί, ψηφίστηκαν τρία οδυνηρά μνημόνια. Είχαμε έκτακτα οικονομικά μέτρα, συνεχείς ανατροπές και διορθωτικές κινήσεις. Ανεπιτυχείς προσπάθειες μεγάλων μεταρρυθμίσεων, όπως ο «Καλλικράτης», οι αποκρατικοποιήσεις, η «απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων», το πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημίων, η αξιοποίηση του μεγάλου πληθυσμού του δημόσιου τομέα. Ατολμες και ανολοκλήρωτες προσπάθειες εκσυγχρονισμού μιας παρηκμασμένης και αναποτελεσματικής κοινωνικής και κρατικής δομής. Πολλούς λάθος ανθρώπους σε λάθος θέσεις. Τα τρία αυτά χρόνια φάνηκαν ολόκληρος αιώνας! Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ενωση, που έχει εξελιχθεί σ’ ένα γραφειοκρατικό μόρφωμα εύθραυστων ισορροπιών, κλήθηκε να λάβει επιτέλους κρίσιμες αποφάσεις. Αδύναμη να βοηθήσει με την αποφασιστικότητα και την ταχύτητα που απαιτούνταν, χρειάστηκε τη βοήθεια των τεχνοκρατών του άτεγκτου ΔΝΤ, ενώ συγχρόνως οι «αγορές» οργίαζαν, προεξοφλώντας καταστροφές. Η χώρα μας βρίσκεται στη μέση ενός σκληρού οικονομικού πολέμου. Και στον πόλεμο αυτόν πρώτα θύματα είναι οι χιλιάδες άνεργοι. Μέσα όμως από αυτό το κλίμα αναποτελεσματικής πολιτικής διαχείρισης, κοινωνικών και πολιτικών ζυμώσεων, και αφόρητης εξωτερικής πίεσης, γεννήθηκε απρόσμενα μια πολιτική κουλτούρα συνευθύνης και συνεργασίας. Συγχρόνως, όμως, αναδείχτηκαν ακραία μορφώματα, στα αριστερά και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, που καραδοκούν να παίξουν το δικό τους ρόλο. Αραγε, ποια είναι η πραγματική κατάσταση της χώρας μας σήμερα, έπειτα από τα τρία αυτά χρόνια της κοσμογονίας; Ποιες είναι οι ισορροπίες στην κοινωνία μας και ποιες οι αντοχές της; Τι πιστεύουμε σήμερα εμείς για τον εαυτό μας και τι οι ξένοι (εταίροι και μη); Είμαστε «pigs» ή ήρωες; Η εκταμίευση της δόσης και η αντιστροφή του κλίματος στο εξωτερικό είναι μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη. Το ίδιο και τα πρώτα ευμενή σχόλια -δύσπιστων μέχρι χτες- ξένων πολιτικών και οίκων αξιολόγησης. Πρέπει, όμως, να γίνουν πολλά ακόμη: η ανάταξη της εθνικής οικονομίας και η ανανέωση του πολιτικού συστήματος, με τη διατήρηση, όμως, της δημοκρατικής ομαλότητας και της κοινωνικής ειρήνης. Αυτά θα επιτευχθούν, εάν ολοκληρωθούν το ταχύτερο οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που μέχρι στιγμής προχωρούν άτολμα, χωρίς στρατηγικό σχέδιο και χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Και εάν συγχρόνως πραγματοποιηθεί η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού με κριτήρια αξιοσύνης και όχι κομματικής προϋπηρεσίας, με στελέχη που επιτέλους θα θέλουν και θα μπορούν να εφαρμόσουν τα αυτονόητα. «Είμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μες στον κυκεώνα της σύγχρονης ζωής. Κανείς δεν περιμένει κάτι καλό από την Ελλάδα. Καμία ελπίδα δε χαράζει πουθενά. Η στιγμή αυτή είναι βέβαια μια θαυμάσια στιγμή», είχε γράψει ο Γεώργιος Θεοτοκάς το 1929, λίγα χρόνια μετά τη μικρασιατική τραγωδία. Αυτό ακριβώς θα μπορούσαμε να πούμε και σήμερα: η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να πάμε τη χώρα μας μπροστά. Πολύ πιο ώριμοι πια, αξιοποιώντας τις αρετές μας και τις συμμαχίες στο εξωτερικό, με μια οραματική και αποτελεσματική πολιτική ηγεσία, μπορούμε να φέρουμε το ξημέρωμα της μεγάλης νύχτας που κράτησε 3 χρόνια… Καλή χρονιά σε όλους!   ΠΗΓΗ agelioforos.gr