Δήμος Θεσσαλονίκης

Το άρθρο μου στον κυριακάτικο Αγγελιοφόρο (28/4/2013) Την περασμένη Κυριακή 12.000 άνθρωποι πλημμύρισαν το κέντρο της π όλης μας συμμετέχοντας στον 8ο Διεθνή Μαραθώνιο «Μέγας Αλέξανδρος». Μια μεγάλη πόλη που βιώνει μια δύσκολη καθημερινότητα, με πολλά προβλήματα υποδομών και οργάνωσης, έγινε με ένα μαγικό τρόπο ένα μεγάλο πεδίο γιορτής, στο οποίο συμμετείχαν διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικών ηλικιών, φύλου και δυνατοτήτων. Ετρεξαν επώνυμοι κι ανώνυμοι, ενήλικες και μαθητές σχολείων, επαγγελματίες αθλητές και οικογένειες, άτομα της τρίτης ηλικίας αλλά και άτομα με ειδικές ανάγκες. Ηταν, λίγο πολύ, αυτό το παζλ των ανθρώπων της πόλης, οι οποίοι είτε κυκλοφορούν ανάμεσά μας είτε μένουν κλεισμένοι στις κατοικίες τους. Βγήκαν στο δρόμο, συμμετείχαν, έτρεξαν, αγωνίστηκαν, πέρασαν –μάλλον- καλά, καθώς στο τέλος διέκρινες στα πρόσωπα όλων ένα πλατύ χαμόγελο ικανοποίησης! Είναι εξαιρετικά ευοίωνο ότι οι άνθρωποι της πόλης κατάφεραν να ολοκληρώσουν μια τόσο σύνθετη προσπάθεια με απόλυτη επιτυχία. Οτι τόσοι πολλοί φορείς κατάφεραν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, προσφέροντας κυρίως υποδομές και στελεχιακό δυναμικό -όχι χρήματα. Οτι οι εθελοντές άφησαν για άλλη μια φορά ισχυρό αποτύπωμα με τη συμμετοχή τους. Οτι αυτή η διοργάνωση έβγαλε στο δρόμο τους πολίτες για να συμμετάσχουν σε ένα αθλητικό, κοινωνικό, πολιτισμικό γεγονός. Οτι ακόμη και στους δύσκολους οικονομικά καιρούς που ζούμε, πάντα θα βρεθεί ένας χορηγός να βοηθήσει όταν πρόκειται για πραγματικά θετικές και αξιόλογες δράσεις. Οτι ένας αγώνας δρόμου, αγώνας συμμετοχής και όχι σκληρού ανταγωνισμού, χάρισε χαμόγελα στους πολίτες και παράλληλα προέβαλε την πόλη μας -από το πρωί της Κυριακής τα social media πήραν κυριολεκτικά φωτιά, γέμισαν με εικόνες της Θεσσαλονίκης και των συμμετεχόντων, ενώ τα τηλεοπτικά κανάλια κάλυψαν το γεγονός ακόμη και στα κεντρικά δελτία. Αναδείχθηκε ακόμη η δύναμη και η δυναμική του λεγόμενου εναλλακτικού τουρισμού. Της εξειδικευμένης θεματικής δράσης που μπορεί να προσελκύσει κατοίκους αλλά και επισκέπτες. Κάτι ανάλογο θα μπορούσε φυσικά να γίνει με το ποδήλατο, με το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, με τον πολιτισμό, με την τόσο πλούσια και σύνθετη ιστορία μας. Απέναντι στις άσχημες εικόνες που βλέπουμε κάθε μέρα, με εξαγριωμένους στα κάγκελα, με διαμαρτυρόμενους που κλείνουν τους δρόμους με αιτήματα –που κατά κανόνα είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν!- είχαμε την προηγούμενη Κυριακή μια διαφορετική εικόνα: τη Θεσσαλονίκη να γεμίζει χαμόγελα ανθρώπων που πήγαν εκεί για να δείξουν ότι πόλη αυτή ζει, χαίρεται και αισιοδοξεί. Και να προσφέρει μια βεβαιότητα: ότι το μαγικό τρίγωνο διοίκησης, χρηματοδοτών και λαού με την καταλυτική παρουσία ενός ικανού διοργανωτή μπορεί να φέρει ένα εκπληκτικό και δημιουργικό αποτέλεσμα. Κι αυτό είναι ένα στοιχείο που θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε ώστε η πόλη να πάψει να μαλώνει με τον εαυτό της και να δρα ενωμένη. Να αντιληφθούμε τον πρωτεύοντα ρόλο που μπορεί και πρέπει να παίζει η κοινωνία των πολιτών στην προσπάθεια της χώρας να μπει σε θετική πορεία. ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ εφημερίδα Αγγελιοφόρος