Ας είμαστε η γενιά που θα δημιουργήσει και θα κάνει την πόλη περήφανη

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της EgnatiaPost για το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι, για τη Θεσσαλονίκη, η πιο ολοκληρωμένη και εξωστρεφής προσπάθεια στον χώρο του πολιτισμού, με πανελλήνια και διεθνή εμβέλεια. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι κάθε χρόνο συγκεντρώνονται εδώ οι άνθρωποι του χώρου, ότι γίνεται μια όσμωση γύρω από το αντικείμενο και τις εξελίξεις στον κινηματογραφικό τομέα, στον ελληνικό και διεθνή χώρο. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου έχει πλέον ενηλικιωθεί, στελεχώνεται από ικανούς ανθρώπους οι οποίοι το διαχειρίζονται με επιτυχία ακόμη και στη δύσκολη εποχή μας, πορεύεται τον μεγάλο του δρόμο. Σημαντικότερο όμως είναι ότι οι Θεσσαλονικείς, και ιδιαίτερα οι νεολαίοι, το νιώθουν δικό τους, και η συμμετοχή τους με πολλούς τρόπους το καταξιώνει και το ισχυροποιεί. Η Θεσσαλονίκη όμως είναι και «πρωτεύουσα της μουσικής». Εδώ ο Τσιτσάνης έγραψε τα μεγαλύτερα τραγούδια του, εδώ ιδρύθηκε και καρποφορεί η κορυφαία συμφωνική ορχήστρα της χώρας, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Έχω την τύχη και την τιμή να αποτελώ κι εγώ κομμάτι της οικογένειας της ΚΟΘ. Και όντας μέλος αυτής της ομάδας, αλλά και θεωρώντας ότι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της πόλης μας είναι ο πολιτισμός που παράγει, ονειρεύομαι ένα φεστιβάλ διεθνούς εμβέλειας που θα περιλαμβάνει από ρεμπέτικο μέχρι όπερα, και συναυλίες που θα μαγνητίζουν κόσμο όχι μόνο από τη Θεσσαλονίκη αλλά από τη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Ένα φεστιβάλ-εργαλείο ανάπτυξης, σε μια πόλη που εδώ και δεκαετίες υποφέρει από την άνιση σχέση με το κέντρο της χώρας. Η πόλη μας διαθέτει πλέον τις απαραίτητες υποδομές για να φιλοξενήσει οποιοδήποτε σχήμα. Οι ανοιχτοί χώροι πολιτισμού, σε συνδυασμό με το ελληνικό καλοκαίρι, μπορούν να γεννήσουν ένα φεστιβάλ αντίστοιχο με το Ελληνικό Φεστιβάλ. Μια διοργάνωση που θα γεμίσει την πόλη μουσική και επισκέπτες! Δεν μας λείπουν οι δημιουργικές δυνάμεις. Μας λείπει ίσως η πίστη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας. Αλλά ας μην ξεχνάμε, οι πιο δύσκολες περίοδοι γέννησαν και τα πιο όμορφα πράγματα. Όπως το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού, στα χρόνια του ’60, αλλά και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, που γεννήθηκε πριν από 54 χρόνια, σε μια εποχή οικονομικής φτώχειας, όταν η Ελλάδα ακόμη αγωνιζόταν να συνέλθει από τις πληγές παγκόσμιου και εμφύλιου πόλεμου. Ας είμαστε η γενιά που θα δημιουργήσει κάτι που θα κάνει την πόλη περήφανη τα επόμενα χρόνια.





