«Συμπρωτεύουσα» ή η πόλη που μας αξίζει;

Το άρθρο μου στην Karfitsa (07/12/2013) Η κοσμοπλημμύρα και τα χαμόγελα στην αναπλασμένη νέα παραλία την περασμένη Κυριακή, τη μέρα που αποδόθηκε ξανά στους πολίτες της Θεσσαλονίκης μετά από 2,5 χρόνια, παρά το χειμωνιάτικο καιρό, είχε και… πολιτικό μήνυμα: οι πολίτες, περισσότερο από ο,τιδήποτε, επιβραβεύουν πλέον το αποτέλεσμα, χωρίς να συμμερίζονται συμβατικές αγωνίες του τύπου «ποιος έπρεπε να κόψει την κορδέλα». Είχαμε ατέλειωτες βόλτες παρά τη βροχή, εκατοντάδες φωτογραφίες, χιλιάδες «like» για τη φρεσκαρισμένη Θεσσαλονίκη, η καλύτερη διαφήμιση για την πολλάκις ταπεινωμένη πόλη μας! Ένα από τα συμπτώματα που κράτησαν τη Θεσσαλονίκη σε μια διαρκή πτωτική πορεία ήταν ότι ο σχεδιασμός και η υλοποίηση έργων υποδομής αποτέλεσε προσωπική ατζέντα του κάθε «φύλαρχου» της πόλης. Ο κάθε εκλεγμένος, πρόσωπο ή παράταξη σε πολιτικό, αυτοδιοικητικό ή συντεχνιακό επίπεδο, καθώς και ο ακαδημαϊκός ή ο κάθε διορισμένος σε ανώτατη διοικητική θέση προβάλλει ιδέες και προτάσεις είτε έχοντας κάποιου είδους ιδιοτέλεια, είτε φιλοδοξώντας να… γράψει ιστορία! Για να έρθει ο επόμενος και να προτείνει κάτι διαφορετικό. Οι τοπικοί διχασμοί αλλεπάλληλοι: για την υποθαλάσσια αρτηρία, την πλατεία Διοικητηρίου, την επέκταση της παλιάς παραλίας, την αξιοποίηση στρατοπέδων, τη μεταστέγαση της ΔΕΘ, την πεζοδρόμηση κεντρικών οδών. Στην εποχή που οι βεβαιότητες ανατρέπονται άρδην και όλα επαναπροσδιορίζονται, θεωρώ ότι ήρθε η στιγμή να επιδείξουμε όλοι ωριμότητα και συναίνεση και να προχωρήσουμε με βάση μια ατζέντα για το πώς θέλουμε την πόλη μας σε βασικούς τομείς. Μια ατζέντα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στόχους, την υλοποίηση της οποίας θα επιδιώξουμε άπαντες, ώστε να λυθούν θέματα που παραμένουν επί δεκαετίες σε εκκρεμότητα. Τι είδους ανάπτυξη θέλουμε, ποιες υποδομές χρειαζόμαστε, σε τι αστικό περιβάλλον προτιμούμε να ζούμε, ποιο πρόσωπο και ποια ταυτότητα αρμόζει στην πόλη μας για να λογίζεται κι αυτή μεταξύ των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Σε μια τέτοια υλοποιήσιμη ατζέντα έχουν θέση ζητήματα όπως η ολοκλήρωση της βασικής γραμμής του μετρό και οι επεκτάσεις του, η αναβάθμιση του αεροδρομίου, η λειτουργία της παράκτιας συγκοινωνίας, η ανάπτυξη δικτύου ποδηλατοδρόμων, η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου πεζοδρομήσεων και πάρκινγκ, η δημιουργία του μητροπολιτικού πάρκου, η ενίσχυση του περιαστικού δάσους του Σέιχ Σου, η αναζωογόνηση του Θερμαϊκού. Η συνεργασία για την αναβάθμιση των αθλητικών ομάδων της πόλης, η ανάπτυξη θρησκευτικού τουρισμού, και οι διοργανώσεις μαζικού αθλητισμού, με τη δημιουργία ενός καλοκαιρινού πολιτιστικού Η διοργάνωση ενός και μεγάλου φεστιβάλ διεθνούς εμβέλειας, η ανάληψη μιας μεγάλης διεθνούς διοργάνωσης μαζικού χαρακτήρα (π.χ. EXPO, Horticultural EXPO) που θα φέρει στην πόλη επισκέπτες για να γνωρίσουν το νέο πρόσωπό της. Μια τέτοια ατζέντα μπορεί επιτέλους να γεννήσει μια ευρεία και γόνιμη συμμαχία δημιουργικών δυνάμεων για τη Θεσσαλονίκη. Μια συμμαχία που θα λειτουργήσει χωρίς παλιοκαιρίστικες ιδεοληψίες, χωρίς την ενοχοποίηση του επιχειρείν. Με εξασφάλιση αλλά και απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Με οριζόντιες συνεργασίες, με συστράτευση για ένα στρατηγικό στόχο. Με το αξιόπιστο και το αξιοκρατικό κόντρα στην πελατειακή αντίληψη. Ο λαός που αναδεικνύει με την ψήφο του τους τοπικούς άρχοντες και τους εκπροσώπους του στην κεντρική πολιτική σκηνή, απαιτεί πλέον σε σημαντικό ποσοστό μια τέτοια συμμαχία. Μένει να το αντιληφθούν και όσοι κρατούν ή φιλοδοξούν να κρατήσουν την τύχη της πόλης στα χέρια τους.





