Άρθρα

Το άρθρο μου στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής (9/2/2014) Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο φιλοξενήθηκε στην πόλη μας μία από τις πιο δημοφιλείς κλαδικές εκθέσεις, η Agrotica. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, τα μεγέθη συμμετοχής ήταν διπλάσια σε σχέση με την περασμένη χρονιά: κάλυψη 31.000 τ.μ. εκθεσιακού χώρου έναντι των 15.100 τ.μ. της προηγούμενης διοργάνωσης, 1.321 εκθέτες έναντι των 745. Και μάλιστα οι 825 είναι από 35 χώρες! 45.000 επισκέπτες πέρσι, πάνω από 120.000 φέτος. Αποδείχθηκε περίτρανα για μία ακόμα φορά ότι έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα και πιθανότητες επιτυχίες οι κλαδικές εκθέσεις που διοργανώνονται από τη HELEXPO - ΔΕΘ παρά η γενική «διεθνή» έκθεση του Σεπτεμβρίου που βρίσκεται σε συνεχή παρακμή και, με βάση τις εξελίξεις στο χώρο, δεν φαίνεται να έχει μέλλον. Αυτά είναι τα καλά κι ευχάριστα νέα. Ομως... Ενώ όλοι είχαμε ήδη απλώσει το χέρι για να δώσουμε συγχαρητήρια στη διοίκηση της ενοποιημένης πια HELEXPO-ΔΕΘ, γιατί με τέτοιες προσπάθειες φέρνει μυρωδιές ανάπτυξης στην πόλη, η εικόνα που παρουσίασε η Θεσσαλονίκη στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και στα πάρκα πέριξ του εκθεσιακού κέντρου ήταν τριτοκοσμική. Αυτή, λοιπόν, η αντίφαση έφερε στο προσκήνιο μια σειρά από σκέψεις. Αναδείχθηκε η παντελής έλλειψη παιδείας των επισκεπτών της πόλης, συμπολιτών μας από άλλες περιοχές της χώρας. Τόσες δεκαετίες στη Θεσσαλονίκη, ουδέποτε έχω δει παρκαρισμένα αυτοκίνητα σε αυτά τα σημεία: πάρκα, πεζοδρόμια, διαβάσεις αναπήρων, χώροι πρασίνου όπου μέχρι χτες δεν τόλμησε να πατήσει ούτε καν ανθρώπου πόδι! Μια συμπεριφορά που έφερε στην επιφάνεια ανυπέρβλητη κοινωνική αμορφωσιά, με την ευκολία που διαθέτουν πολλοί συμπολίτες μας να παραβιάζουν κάθε έννοια νομιμότητας αλλά και αισθητικής. Ενας πραγματικός βιασμός του δημόσιου χώρου από τα τετράτροχα, αγροτικά και μη! Κάποιοι θα δικαιολογηθούν προτάσσοντας την έλλειψη υποδομών. Τόσο στις συγκοινωνίες, όσο και για τους χώρους στάθμευσης. Οταν υπάρχει μόνο το λεωφορείο προφανώς πολλοί θα επιλέξουν το ΙΧ, το οποίο κάπου θα θέλουν να «ξεφορτωθούν». Η διοίκηση τόσο της Εκθεσης αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης θα πρέπει να υποδείξουν ίσως και να πριμοδοτήσουν τους οργανωμένους χώρους στάθμευσης. Ακόμη και να δημιουργήσουν κάποιους τέτοιους σε ελεύθερους χώρους (π.χ. στο Λιμάνι) για τις συγκεκριμένες μέρες, με την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση με ειδικές γραμμές λεωφορείων. Αναδείχθηκε, επίσης, η αδυναμία αστυνόμευσης. Εκεί που δεν υπάρχει ούτε η παιδεία ούτε οι υποδομές, έρχεται -θέλουμε, δε θέλουμε- η αστυνόμευση. Κι αυτό συμβαίνει διεθνώς: «Παρανομείς; Τιμωρείσαι!». Καθώς η πλήρης απουσία της Τροχαίας και της Αστυνομίας ήταν έκδηλη, πολλοί θυμηθήκαμε την καταργημένη (για αγνώστους ακόμη λόγους) δημοτική αστυνομία. Αυτήν που αναπολούμε πολλοί, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, βιώνοντας καθημερινά την τριτοκοσμική εικόνα της έλλειψης αστυνόμευσης στο παρκάρισμα των ΙΧ, και στη συμπεριφορά συμπολιτών κι επισκεπτών μας. (Σε σχετική συζήτηση που είχα με ανώτερους αξιωματούχους της ΕΛΑΣ, μου απάντησαν ότι δεν επαρκεί το προσωπικό της και ότι περιμένουν τα σε «διαθεσιμότητα» άτομα από την πρώην δημοτική αστυνομία για να ανταποκριθούν στις ανάγκες…! Δηλαδή κάποιοι εκδιώχθηκαν για να προσληφθούν ξανά και να κάνουν τη δουλειά τους φορώντας μπλε στολή αντί για μπεζ;). Είναι λοιπόν κρίμα μια πετυχημένη προσπάθεια που βοηθά, πραγματικά, την οικονομία της πόλης να δημιουργεί παράλληλα εικόνα χάους για κατοίκους και επισκέπτες, λόγω έλλειψης παιδείας, υποδομών και αστυνόμευσης. Μακάρι αυτό που συνέβη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο να αποτελέσει ένα καλό μάθημα που θα οδηγήσει σε αποφάσεις. Αλλά και σε δράσεις σημαντικές που αφορούν συμπεριφορές πολιτών και διοίκησης. Κι έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν θα προλάβουμε την επόμενη Agrotica ή πάλι σε ένα χρόνο από τώρα θα σχολιάζουμε πάλι τη χαοτική ανεπάρκειά μας.