Αποτελεσματικές «ασπιρίνες» για το άρρωστο κυκλοφοριακό

Στην εποχή της βιώσιμης αστικής κινητικότητας η μετακίνηση στη Θεσσαλονίκη είναι η μεγαλύτερη της ασθένεια. Την κυκλοφορία της πόλης περιγράφουν κάποια αναμφισβήτητα δεδομένα: 1.Το 70% της κίνησης στο κέντρο της πόλης είναι διερχόμενη. 2.Το κέντρο της πόλης έχει μικτές χρήσεις: κατοικία, επαγγελματική στέγη, εμπόριο και ψυχαγωγία. (Το γεγονός ότι η πόλη δεν «ησυχάζει» ποτέ είναι απόδειξη της διαρκούς ανάγκης εξυπηρέτησης της και της επιβάρυνσης της κυκλοφορίας σ’ αυτήν) 3.Η μετακίνηση γίνεται μόνο με τις αστικές συγκοινωνίες (ΟΑΣΘ), τα ταξί και τα ΙΧ (απουσιάζουν οι υποδομές σε μέσα σταθερής τροχιάς δηλ. μετρό, τραμ) 4.Η χρήση ΙΧ στα χρόνια της κρίσης μειώθηκε κατά 30%, αλλά το κυκλοφοριακό παραμένει ως είχε. Το κυκλοφοριακό πρόβλημα, τροφοδοτείται από τη στασιμότητα σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για δεκαετίες. Οι Θεσσαλονικείς θα πρέπει να φανταστούν πως τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία (οπότε υπό ευνοϊκές συνθήκες θα λειτουργήσει το μετρό) οι συνθήκες και οι υποδομές στην καλύτερη περίπτωση θα παραμείνουν οι ίδιες. Όσοι κινούνται, ζουν, και δραστηριοποιούνται στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πόλης, αλλά και στις παρυφές αυτού δεν αντέχουν να περιμένουν την ολοκλήρωση του μετρό χωρίς να γίνουν κάποιες ουσιαστικές βελτιώσεις. Θα πρέπει λοιπόν να υιοθετήσουμε άμεσα ένα πλαίσιο εφαρμόσιμων και αποτελεσματικών παρεμβάσεων, που θα βελτιώσουν την κατάσταση. · Ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχωρά (με μεγάλη όντως καθυστέρηση) στην εφαρμογή ενός συστήματος ελεγχόμενης στάθμευσης. Ολοκληρώνεται, ελπίζω, στο επόμενο διάστημα ο διαγωνισμός, για την ανάδειξη ανάδοχου για την εφαρμογή ενός μοντέλου στάθμευσης, που εφαρμόζεται σε κάθε σύγχρονη πόλη και που όντως θα προσφέρει σημαντικά και στη βελτίωση της στάθμευσης, αλλά και στα οικονομικά του Δήμου. · Είναι αδήριτη ανάγκη να εφαρμοστεί το υπάρχον θεσμοθετημένο ωράριο φορτοεκφορτώσεων, που τείνει να μετατραπεί σε ανέκδοτο. Όποιος και όποια ώρα θέλει προμηθεύει καταστήματα και παρέχει υπηρεσίες σε κάθε σημείο της πόλης. Η τροφοδοσία των καταστημάτων, οι χρηματαποστολές, οι διανομές, θα πρέπει να γίνονται στη βάση συγκεκριμένου και αυστηρά ελεγχόμενου ωραρίου. · «Σφιχτό» ωράριο πρέπει να έχουν επίσης και τα απορριμματοφόρα. Το υφιστάμενο δε διευκολύνει κανέναν. Ούτε είναι λειτουργική η αποκομιδή 2 και 3 φορές την ημέρα για το ιστορικό κέντρο. Να υιοθετηθεί ένα πιο ευέλικτο σύστημα διέλευσης των απορριμματοφόρων. Η αύξηση της χωρητικότητας των κάδων (πχ η υπογειοποίηση κάδων) αλλά και η αυτοπειθαρχία των πολιτών (να «κατεβάζουν» άπαξ της ημέρας και σε συγκεκριμένες ώρες τα απορρίμματα τους) θα βοηθήσει τόσο στην οικονομία της αποκομιδής όσο και στην ελάφρυνση της κυκλοφορίας. · Σημαντικός είναι και ο επανασχεδιασμός των λεωφορειακών γραμμών που διέρχονται από το κέντρο. Επιτέλους, δεν μπορούν να περνούν όλες οι γραμμές (ειδικά αυτές που χρησιμοποιούν αρθρωτά λεωφορεία) από κεντρικούς δρόμους, όπως η Βενιζέλου, η Ι. Δραγούμη, ακόμη και η Εγνατία και η Τσιμισκή. Τις περισσότερες φορές με ελάχιστους επιβάτες! Θα πρέπει να δημιουργηθούν «τερματικοί» σταθμοί στις παρυφές του ιστορικού κέντρου (πχ Βαρδάρης, ΑΠΘ, ΔΕΘ, Λιμάνι) και με μετεπιβίβαση να μετακινούνται οι επιβάτες του ΟΑΣΘ στο κέντρο με μικρότερα αστικά λεωφορεία (shuttle bus) τα οποία θα «περνούν» κάθε λεπτό. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε τα νεύρα μας στον εφιάλτη της εισόδου στην Ερμού στο ύψος της Δραγούμη, ή της Νίκης στο ύψος της Βενιζέλου, όπου για διαδρομή 20 μέτρων χρειαζόμαστε μισή ώρα. Ή να έχουμε στην Εγνατία μπροστά μας ένα διαρκές convoy άδειων αρθρωτών λεωφορείων! · Η επέκταση των λεωφορειολωρίδων είναι εξίσου σημαντική. Στην Ι. Δραγούμη για παράδειγμα μπορεί να κατασκευαστεί μία άμεσα. · Σημαντική είναι και η επέκταση του δικτύου ποδηλατοδρόμων. Η νέα «μόδα» αν επεκταθεί σε μια πόλη επίπεδη και με εξαιρετικό κλίμα θα είναι ευεργετική για την κυκλοφορία αλλά και την υγεία και την τσέπη των δημοτών. · Για τις στάσεις των ταξί μπορούν άμεσα να δημιουργηθούν τουλάχιστον δυο ντεπώ στις παρυφές του κέντρου (όπως προτάθηκε πολλάκις από το Δήμαρχο Θεσσαλονίκης) για να σταματήσει αυτό το φαινόμενο των «μπλε φιδιών» σε όλο το κέντρο. Η παραχώρηση ολοένα και περισσότερων θέσεων στάθμευσης (που αποτελεί διαρκές αίτημα των ιδιοκτητών τους) δεν μπορεί να ικανοποιηθεί σε μια ευνομούμενη πόλη ούτε και να είναι αποτελεσματική. · Όπως άμεσα μπορεί να γίνει και μια επαναρρύθμιση των φωτεινών σηματοδοτών για να διευκολυνθεί η ροή των οχημάτων και να είναι επίκαιρη αναλόγως των κυκλοφοριακών συνθηκών σε όλο το 24ωρο, μέσα από ένα κέντρο ευφυούς διαχείρισης της κυκλοφορίας. Σήμερα αυτή γίνεται από 3 τουλάχιστον διαφορετικούς φορείς. Όλα τα παραπάνω βέβαια με τη βασική προϋπόθεση της αυστηρής και διαρκούς αστυνόμευσης. Η έλλειψη αστυνόμευσης είναι ο κύριος παράγοντας, που συμβάλλει στη σημερινή κατάσταση. Σε κανένα μέρος του πλανήτη δεν επιβάλλεται η ευταξία χωρίς την επιβολή του νόμου. Πόσο μάλλον με δεδομένες τις παραβατικές μας έξεις. Οι Θεσσαλονικείς γνωρίζουν ότι όταν «καθαρίζει» από τα παρανόμως σταθμευμένα οχήματα η λεωφόρος Νίκης, η Μητροπόλεως και η Τσιμισκή η ροή των οχημάτων βελτιώνεται σημαντικά. Μια στιγμιαία εξόρμηση των οργάνων της τροχαίας και της δημοτικής αστυνομίας σε κεντρικούς δρόμους αρκούν για να ανασαίνει η πόλη. Η υποστελέχωση της τροχαίας, η εξωφρενική κατάργηση για 2,5 χρόνια της δημοτικής αστυνομίας αλλά και η ανυπαρξία ενός τακτικού προγράμματος συντονισμένων καθημερινών ελέγχων δημιούργησαν μια χαοτική αυθαιρεσία παρκαρίσματος και ξεχαρβάλωσαν το σύστημα κυκλοφορίας. Με τα μέσα που διαθέτουμε πλέον μπορούμε να επιβάλουμε ένα συνδυασμένο πρόγραμμα αστυνόμευσης ώστε να περιορισθεί η τάση για παραβατικότητα. Κι επειδή πολλά από τα άμεσα μέτρα που προτείνονται μπορεί να φαντάζουν εχθρικά στο ΙΧ θέλω να διευκρινίσω ότι δε δαιμονοποιώ το αυτοκίνητο (η αναγκαιότητα του λόγω έλλειψης υποδομών είναι δεδομένη), αλλά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι δεν υπάρχει συνείδηση στάθμευσης σε δημοτικούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, στεγασμένους ή ανοιχτούς χώρους. Οι προσφερόμενες θέσεις είναι πλέον οικονομικά προσιτές (τουλάχιστον στις παρυφές του κέντρου), αλλά δεν καλύπτονται, διότι έχουμε μια εμμονή άρνησης στο περπάτημα, και μια προτίμηση στην προσπέλαση ακριβώς στο σημείο προορισμού μας εποχούμενοι! Το κυκλοφοριακό μπορεί να βελτιωθεί στη Θεσσαλονίκη. Μπορούμε να κάνουμε άμεσες παρεμβάσεις μικρής και μεσαίας κλίμακας και χαμηλού κόστους, που σωρευτικά έχουν τεράστια αξία. Απαιτείται αποφασιστικότητα και συντονισμός κι αυτά μπορούν να επιτευχθούν μέσα από μια λογική μητροπολιτικής διαχείρισης, που θα ανατρέψει την απαράδεκτη πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων και την ασυνεννοησία. Και που τελικά θα δώσει την εικόνα μιας πιο φιλόξενης, λειτουργικής και σύγχρονης πόλης. Δημοσιεύθηκε στη Voria.gr





