Άρθρα

Άρθρο μου στην εφημερίδα “ανατροπή” για την ανακολουθία λόγων και έργων της διοίκησης Μπουτάρη Αν ο προϋπολογισμός αντικατοπτρίζει με αριθμούς την εικόνα μιας διοίκησης, τότε μπορούμε να πούμε ότι στον προϋπολογισμό 2018 του Δήμου Θεσσαλονίκης καθρεφτίζεται η προχειρότητα και ανεπάρκεια της διοίκησης των τελευταίων χρόνων. Είναι μια εικονική πραγματικότητα την οποία παρουσιάζει η Δημοτική Αρχή στους πολίτες για να αντισταθμίσει την πραγματική πραγματικότητα στην πόλη. Είναι ένας προϋπολογισμός ισοσκελισμένος και πλεονασματικός, που ακολουθεί τη μνημονιακή λογική των πλεονασμάτων, όμως στην πραγματικότητα είναι  μη ρεαλιστικός. Μην ξεχνάμε ότι πλέον οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι υποχρεωμένοι σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Από τους 325 δήμους της χώρας, 2-3 μόνο δεν είναι σε θέση να έχουν ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Η «νοικοκυροσύνη» είναι πλέον υποχρέωση και όχι επιλογή και ικανότητα. Άλλωστε και η ίδια η χώρα έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό. Οι αριθμοί σήμερα ευημερούν, τί επωφελούνται όμως από αυτό οι πολίτες; Και με βάση τον τρόπο διοίκησης που έχει επιλέξει πλέον ο Γιάννης Μπουτάρης, η διαχείριση των πόρων του Δήμου είναι το αποτέλεσμα της απαξίωσης των απόψεων και προτάσεων των δημοτικών συμβούλων, αλλά και έμπειρων και ικανών υπηρεσιακών παραγόντων του Δήμου. Αυτή η πολιτική έχει δημιουργήσει τους τελευταίους μήνες τόσες εντάσεις στην «Πρωτοβουλία» και έχει οδηγήσει εμένα στην επιλογή να παραιτηθώ από μια, επί της ουσίας, εδώ και καιρό παραιτημένη παράταξη. Η πολυπόθητη αρχή της ειλικρίνειας και της ακρίβειας σε κάθε πρόβλεψη εσόδων-εξόδων, που αποτελούν βασικό κανόνα κατάρτισης προϋπολογισμών, έχει καταστρατηγηθεί ενώ τα έσοδα είναι υπερεκτιμημένα ή πλασματικά ενώ τα έξοδα απλά υπάρχουν για να ισοσκελίσουν τις προβλέψεις. Η εικόνα του «μη ρεαλιστικού προϋπολογισμού» όπως έκρινε το αρμόδιο παρατηρητήριο του Υπουργείου Εσωτερικών αποτυπώνει επακριβώς την νοοτροπία με την οποία διοικείται ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Συγχρόνως αποτυπώνει την αναξιοπιστία της Διοίκησης, την ανακολουθία λόγων και έργων. Επιπλέον ήρθε προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά λίγο πριν τη λήξη του έτους. Προχειρότητα ή μήπως σκοπιμότητα της διοίκησης; Τελικά όμως ποια είναι η αλήθεια για τον προϋπολογισμό του δεύτερου μεγαλύτερου δήμου της χώρας; Τα νούμερα μιλάνε μόνα τους: από έναν προϋπολογισμό ύψους 397 εκατ. € το 35% είναι μη εισπραχθέντα υπόλοιπα παρελθόντων οικονομικών ετών, δηλαδή… βερεσέδια! Αν αφαιρέσουμε μισθοδοσία, προνοιακά επιδόματα κλπ, τελικά απομένει ένας προϋπολογισμός 111 εκατ. €. Και σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε, έργο και δράσεις του Δήμου στο 2018 δεν θα ξεπεράσουν τα 68 εκατ.€. Αν συνυπολογίσουμε ότι η απορροφητικότητα των υπηρεσιών του δήμου όσον αφορά τα τεχνικά έργα και τα έργα υποδομής δεν ξεπερνά το 50% καταλαβαίνουμε όλοι… Η καινούρια πατέντα της διοίκησης Μπουτάρη είναι η δημιουργία ενός παράλληλου τεχνικού προγράμματος μέσω δωρεών και δανείων, όπως του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, με έργα και υπηρεσίες πολλών εκατομμυρίων ευρώ που αναθέτονται κατά το δοκούν, που αντί να δημοπρατούνται και υλοποιούνται με βάση τις αρχές του δημόσιου λογιστικού γίνονται με απευθείας αναθέσεις και αδιαφανείς διαδικασίες. Καλό το outsourcing αλλά όταν λειτουργεί προσθετικά στο έργο μιας διοίκησης. Όχι όμως να υποκαθιστά πλήρως τη λειτουργία ενός Δημοτικού Συμβουλίου! Το 2017 κλείνει με ταμειακά διαθέσιμα περίπου 45 εκατομμυρίων €, όταν δεν έχουν ολοκληρωθεί βασικά έργα και υπηρεσίες που είχαν προϋπολογισθεί: Υπόγειοι αλλά και υπέργειοι κάδοι, αγορές μηχανημάτων, ανταλλακτικών, συντήρηση μεταφορικών μέσων, μέσα ατομικής προστασίας για τους υπαλλήλους, απορρυπαντικών, ακόμη και μυοκτονία και απεντομώσεις για τα κτίρια του δήμου και τους κοινόχρηστους χώρους του. Η υπερβολική «εξωστρέφεια» και τα συνεχή ταξίδια εντός κι εκτός Ελλάδας, δε γνωρίζω πόσο όφελος είχαν για τον τουρισμό, δε βελτίωσε όμως την εικόνα της πόλης στο ελάχιστο. Χθες κιόλας ο Δήμαρχος ομολόγησε ότι η περίφημη σύνδεση Θεσσαλονίκης – Σμύρνης δεν είναι θέμα του Δήμου αλλά της κεντρικής κυβέρνησης. Κονδύλια προϋπολογίζονται αλλά δεν υλοποιούνται. Καλοί στα μεγάλα λόγια αλλά φτωχοί στα έργα. Ακόμη και στα μικρά. Η διοικούσα παράταξη χρησιμοποιεί για άλλη μία φορά την τεχνική των εξαγγελιών, φυσικά μόνο για επικοινωνιακούς σκοπούς. Π.χ. προβλέπονται έσοδα:

• 1.201.000 € από την παραχώρηση χρήσης πάρκινγκ στην Πλ. Ελευθερίας όταν έχει ήδη ανακοινωθεί από τη διοίκηση ότι η πλατεία θα αναπλαστεί και θα μετατραπεί σε χώρο πρασίνου με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
• 4.200.000 € από την ελεγχόμενη στάθμευση ενώ καλά καλά δεν έχει ξεκινήσει η κανονική εφαρμογή του και είναι πρόδηλη η ανεπάρκεια του συστήματος.
• 120.000 € από μισθώματα αναψυκτηρίων της Ν. Παραλίας όταν η διαδικασία μίσθωσης δεν έχει καν ξεκινήσει, η κανονιστική για τη λειτουργία της Ν. Παραλίας έχει απορριφθεί ως μη νόμιμη και ο δήμος Θεσσαλονίκης ονειρεύεται ανάπτυξη… τραπεζοκαθισμάτων.

Ενώ ως έξοδα προβλέπει έργα που θα χρηματοδοτηθούν από ποσά τα οποία ακόμη δεν έχουν εισπραχθεί, όπως τα έσοδα της ελεγχόμενης στάθμευσης ή δαπάνες υπερβολικές ή δαπάνες που θα γίνουν αλλά δεν προβλέπονται! Για το Δήμο μας φαίνεται ότι το 2018 δε θα έρθουν Χριστούγεννα μιας και δεν προβλέπεται καμία δαπάνη για χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις! Το 2019 ίσως θα είμαστε πιο …τυχεροί! Επομένως μόνο ρεαλιστικός και ακριβής δεν είναι ο προϋπολογισμός. Και όχι γιατί μας το λέει κάποιο παρατηρητήριο, αλλά γιατί το αποδεικνύει καθημερινά η πραγματικότητα και η κάκιστη ποιότητα της καθημερινότητας. Αυτής που –υποτίθεται- η διοίκηση Μπουτάρη είχε ως πρώτη της προτεραιότητα. Τελικά δε φταίνε πάντα οι αριθμοί και η έλλειψη πόρων αλλά η ανεπάρκεια αυτών που τα διαχειρίζονται.

Έντυπο ανατροπή, 13 Δεκεμβρίου 2017